Van 19 tot 22 oktober vindt de jaarlijkse wijnbeurs Megavino plaats op de Heizel in Brussel. Een enorm grote wijnbeurs met meer dan 200 standen. Dit jaar staat Duitsland centraal en daarvoor staan alle Duitse wijnen gegroepeerd op een stand van wel 400m²!! Inkom is 10€, maar als je die met Visa betaalt, is het slechts 5 euro.
In Itali?, kan je echt ongelooflijk lekkere wijnen drinken, zowel rode als witte, en de wijntjes smaken daar op elk uur van de dag. Itali? kent een enorme verscheidenheid aan wijnen, elke streek heeft zijn eigen typische wijn. De meest voorkomende rode druif in Itali? is de Sangiovese en levert een donkerrode, lichtkruidige en toch zachte wijn af, met een enorm smaakboeket van rode fruitsoorten. Velen noemen de Italiaanse wijnen “passioneel”. En dat zijn ze ook: van een goede, volle, ronde, zachte wijn wordt je gewoon goed gezind.
In Itali? kent men vier kwaliteitsaanduidingen. Deze werden in de jaren zestig ingevoerd om de enorme verscheidenheid aan wijnen in goede banen te leiden en om zo ook meer bekendheid te kunnen geven aan de betere wijnen.
- DOCG, Denominazione controllata e garantita. De hoogste erkenning die een Italiaanse wijn kan krijgen. Zowel de oorsprong, productiewijze als de kwaliteit wordt streng gecontroleerd. Alle flessen zijn genummerd.
- DOC, Denominazione di orgine controllata. Minder strenge controle. De plaats van herkomst van de druiven ligt vast, evenals de productiewijze. Vooral de plaats is voor deze wijnen indicatief voor hun kwaliteit.
- IGT, Indicazione Geografica Tipica. De beste streekwijnen, geen gegarandeerde herkomst van de druiven. Toch vind je hier zeer goede wijnen.
- Vino da Tavola. De tafelwijnen bevatten alle wijnen die geen van de bovenstaande controlelabels gekregen hebben, maar ook hier kan je zeer goede wijnen vinden.
Hoewel dit een waterdicht systeem lijkt, is er toch een klein probleem met deze kwaliteitslabels. De controle bij DOCG is namelijk zo streng dat sommige boeren er hun laars aan lappen en met hun eigen productieproces een IGT wijn maken. Zo laat DOCG bijvoorbeeld niet toe om bijvoorbeeld een Franse druif mee in de wijn te doen. Bovendien kan de prijs-kwaliteitverhouding van een DOCG wijn tegenvallen, vind ik persoonlijk. Zeker bij ??n die je hier in de Belgische supermarkt hebt gekocht. Soms heb je het gevoel dat je meer voor het kwaliteitslabel hebt betaald, dan voor de wijn zelf.
Een aantal bijzonder goede (Toscaanse) wijnen tot slot zijn de volgende:
- Montalcino. In dit stadje hebben ze twee uitstekende wijnen: een rosso (DOC) en een Brunello (DOCG). Die laatste is zeer complex en dient lang te rijpen indien van een goed jaar (1999). In de Super GB zag ik vorig weekend een fles Brunello staan voor ? 18.99. Men heeft daar ook een lekkere zoete witte wijn op basis van muskaatdruiven: Moscadello. Persoonlijk vond ik Montalcino ook een veel mooier en gezelliger stadje dan het volgende (hoewel veel gekender):
- Montepulciano. Ook hier vind je twee wijnen: rosso (DOC) en nobile (DOCG).
- Chianti Classico (DOCG)
- Vernaccia di San Gimignano. Een zeer frisse witte wijn.
- Prosecco: de typische Italiaanse schuimwijnen.
De wijntjes aan die aan de Moezel gemaakt worden zijn ongelooflijk fris en lekker. Dat heb ik vorig weekend drie dagen aan een stuk zelf mogen ondervinden. Bij deze deel ik u dan ook graag mijn bevindingen mee.
De Moezel ligt in het wijngebied Mosel-Saar-Ruwen. Dit wijngebied beslaat de gehele Duitse Moezel en zijn twee zijrivieren de Saar en de Ruwen. Het meest worden hier witte druiven geteeld maar ook hier en daar rode. De meest voorkomende soort is uiteraard de Riesling druif, maar er zijn er ook andere zoals de Rivaner en de Kerner. Aan de rode wijnen zijn we niet toegekomen, dus daar kan ik niet veel over zeggen
De druiven groeien op de steile flanken van de vallei van de Moezel, wat het de teelt en de pluk een intensieve bezigheid maakt. Overal zie je tussen de wijngaarden een rail met daarop een karretje en een stoeltje naar boven lopen.
De Riesling druif biedt een zeer frisse smaak en deze wijnen zijn meestal jong te drinken en licht van alcohol. Overwegend worden van deze druif droge en fruitige wijnen gemaakt, maar ook zeer zoete wijnen zijn niet ongewoon. Het complexe en elegante smaakpalet bestaat voornamelijk uit appel, citroen en mineralen. Fris dus, ideaal voor bij warm weer. De Rivaner druif (ook gekend als M?ller-Thurgau) is dan weer veel eenvoudiger in de mond en heeft een veel lagere zuurtegraad. Dat maakt zijn smaak- en geurpalet bloemig met een lichte muskaattoets. De Kerner druif tenslotte combineert beide smaakpaletten en heeft een aroma van citrus, appels en een lichte muskaattoets. Deze wijn mist evenwel het spannende frivoliteit de Riesling. Alle druiven worden in de streek laat geoogst, in oktober en november.
Elke van deze druifsoorten wordt in drie zoetvarianten gemaakt: trocken, halbtrocken en lieblich. Trocken is (hoe raadt u het) droog. Een trocken witte witte wijn vari?ert van zeer droog over droog tot fruitig. De halbtrocken (halfdroog) wijnen zijn zeer fruitig tot normaal zoet. En een lieblich (zoet) wijn is enorm zoete, ideale dessertwijn.
In Duitsland heb je verschillende kwaliteitscontroles. Er zijn drie algemene kwaliteitscontroles en deze zijn (van goed naar beter): Tafelwein/Landwein, Qualit?tswein bestimmter Anbaugebiete (QbA) en Qualit?tswein mitt Pr?dikat (QmP). Tafelwijnen worden gemaakt van jonge druiven en belanden van de bottelarij recht op de tafel van het restaurant. De kwaliteit is vari?rend, maar nooit slecht en soms zitten er pareltjes tussen. Vaak gemaakt door het restaurant zelf. De QbA wijnen zijn basiswijnen van iets rijper druiven en hebben een kwaliteitscontrole doorstaan. De QmP wijnen zijn de beste Duitse wijnen van rijpe druiven en hebben zes deelonderscheidingen. Deze zijn, in volgorde van stijgende rijpheid en kwaliteit (maar ook stijgend alcoholpercentage): Kabinett, Sp?tlese, Auslese, Beerenauslese en Trockenbeerenauslese. De zesde is de Eiswein is van gemaakt van bevroren druiven en met dezelfde rijpheid als de Beerenauslese. Een zevende onderscheiding (maar die ik nergens op het net vind) die we zijn tegengekomen is de H?chgewas wijn. Deze bevind zich tussen de Kabinett en de Sp?tlese en de droge variant draagt bij dat kwaliteitslabel de gevleugelde naam Harmonischen Trocken (en werd zeer goedgekeurd).
Voila, je hoort het, voor elk wat wils in dit zeer aangename en verrassende wijngebied.
Hmmmm, we hebben in casa Dikkie weer een lekker wijntje in huis gehaald: Hardys Stamp of Australia. Lang geleden had ik hem al eens gekocht, maar de fles die ik nu heb (van 2005), is echt wel goed. Een ideale mix van de druiven Shiraz en Cabernet Sauvignon die vol, vlezig ?n tegelijk soepel in de mond ligt. De Shiraz zorgt voor een mooie kruidigheid in de wijn, terwijl de Cabernet Sauvignon er frisheid in brengt met lichte rode fruiten. De moeite. Bij Colruyt voor maar ? 4,98.
Vorige week zat er een mailtje in de inbox van een journalist van De Standaard die voor de weekendkrant een artikel wou schrijven over Twitter (de dienst waarmee je aan anderen kan laten weten wat je aan het doen bent) en mij naar mijn ervaringen ermee vroeg. Ik trok enigszins mijn wenkbrauwen omhoog, want ik gebruik het eigenlijk niet meer. Ik heb hem teruggemaild met mijn ervaringen en mijn uitleg waarom ik het niet meer gebruik, maar mijn stats vertellen mij jammer genoeg dat hij mijn verhaal niet heeft opgenomen. Jammer, maar ja. Ik kan het niet helpen, maar ik gebruik die Twitter echt niet meer. Je activiteiten live in de sidebar zetten, gaat niet, want Twitter durft nogal eens plat te liggen en dan ligt je blog mee plat. Ik heb een tijdje gewoon een link gezet naar mijn profiel, maar dat is niet hetzelfde. Voor de rest begonnen ook de GTalk notifications van anderen te irriteren en heb ik die ook afgezet. Maar ja, dan verdwijnt heel het nut van Twitter natuurlijk… En zodoende heb ik het ding afgevoerd. Zijn er hier die het nog wel gebruiken?