In de Maria-Theresiastraat in Leuven was deze morgen de wegmarkering aan een opknapbeurt toe. De meeste strepen en zebrapaden werden vernieuwd en hier en daar werd wat extra verf tegen het asfalt gesmeten om de voorrangsregels (letterlijk) extra in de verf te zetten. En zo extra markeringen inpassen, dat is niet simpel.
-Jos, die driehoek is te groot!
-Wa zegt ge, Jef?
-Die driehoek, te groot!! Veel te lang!
-Muh?
-Hebben we geen kleiner cartouch bij?
-Nee, we hebben er maar één bij.
-Dan kunnen we die niet spuiten hé!
-Maar jawel.
-Maar nee, zeg ik u.
-Kom kom. Schuift dat wat meer naar links. Zo ja. En nu nog een beetje naar voor…
-Ja maar…!
-Ssst. Gewoon tussen die twee zebrapad strepen mikken. Voila. Spuiten maar.
-Mja…
-Pintje?
Sinds dinsdagavond ben ik te voet gesteld, want mijn de achterband van mijn fiets heeft het begeven. Met een luide knal dan nog wel. Het zat er al een paar dagen aan te komen dat de achtervelg de geest ging geven, maar zijn einde was toch een zekere verrassing. Hij was hier en daar gebroken van de vele borduurs die je onvermijdelijk moet nemen in een stad en ik ben er dinsdagavond pardoes doorgezakt. Stuk eruit, spaken in de binnenband en *knal* ik kon mijn stalen ros naar huis dragen. Hij staat nu te wachten in de gang op zijn behandeling.
En toch heeft dat iets zo zonder fiets zitten. Je ziet wat meer van het leven en je beleeft het ook meer. Ik moet mij nu ’s morgens haasten om de bus te pakken, wat een heuse voorbereiding inhoudt op het leven als echte werkmens later. En ’s avonds na het werk wandel ik een kwartiertje naar huis door de frisse lucht zonder mij zorgen te hoeven maken over allerlei busverkeer dat mogelijks voor mijn twee wielen zou kunnen rijden. Ik kom zelfs met een heldere kop terug thuis. Fluitend. Genietend van het leven.
En als u mij nu wilt excuseren, ik ga eens naar de bib wandelen!
In Itali? gelden een paar bizarre verkeersregels. Of ze ook effectief in de wegcode staan, weet ik niet, maar alleszins rijdt elke zichzelf respecterende Italiaan volgens de volgende principes.
- Snelheidsbeperkingen zijn er om aan uw laars te lappen. Op een enkeling na rijdt iedereen er te snel, liefst 20 km/h teveel.
- Alle plaats op de weg moet benut worden. Dit resulteert in het gebruik van verdrijfsvlakken en voorsorteervakken voor inhaalmaneouvres en in het in de poep zitten van uw voorligger.
- U geeft alleen uw voorrang af als de verkeersborden u daar expliciet toe dwingen. Staat er geen omgekeerde driehoek of stopbord, dan vervolgt u gewoon uw weg, want dat betekent dat aan de kant van het kruispunt die borden w?l staan.
- Een rood licht is relatief. Indien ook de kruisende richting nog rood heeft, mag u gewoon doorvlammen. Remmen voor oranje is uit den boze. Zo ook voor neergaande slagbomen: niet volledig dicht is doorrijden.
- Pinken op een rond punt is energieverspilling.
- Laat altijd uw arm uit het raam bungelen. Steek hem op indien u ??n van uw tegenliggers erkent. Met wat geluk resulteert dat in een klinkende high five.
- De bewegwijzering is een regelrechte ramp. Indien u net het bord Pisa gevolgd hebt, heeft u geen enkele garantie op de korste weg, de snelste weg of zelfs een nieuw bord bij het volgende kruispunt.
- Kilometeraanduidingen zijn relatief: Pisa kan ineens drie kilometer verder zijn dan wat men u 100 meter eerder probeerde wijs te maken.
Gelukkig hebben we het allemaal goed en wel overleefd en kunnen we er nu om lachen, maar ik kan toch iedereen aanraden om Itali? met een huurauto rond te rijden (zoals wij gedaan hebben). Beter de huurauto in de prak en een franchise betalen, dan uw eigen auto perte totale en een volledig nieuwe moeten betalen. Nu enkel nog mijn pinkers terug leren te gebruiken en aan die voorrang van rechts weer wennen. 
Binnenkort is het weer chocoladefestival in Brugge. Choco-Lat? is dit jaar aan zijn tweede editie toe en vindt plaats van 6 april tot 10 april in de site Oud St. Jan. Zelf ga ik er niet geraken dit jaar, maar een echt chocoladefan moet zeker eens een kijkje gaan nemen. Let wel, op zich is het een redelijk kleine beurs en ligt de nadruk er op verkoop en niet het degusteren. Bovendien is de beurs in het weekend van de Ronde van Vlaanderen gepland, dus als je op zondagvoormiddag zou gaan, is de kans volgens mij groot dat je wel wat verkeersproblemen zal hebben. Wat ik trouwens ook niet meer terugvind, zijn de chocolademenu’s die vorig jaar in een aantal Brugse toprestaurants werden aangeboden ter gelegenheid van het festival. Vorig jaar ben ik nog heerlijk gaan eten in De Florentijnen.
Vandaag doen we hier op de KULeuven aan dikke-truiendag, maar ik merk er eerlijk gezegd niet zo veel van. Het is precies zelfs warmer dan normaal. Ik heb een gewone trui aan ik ga ze zo meteen uitzwieren denk ik. De technische dienst zal de knop weer naar de verkeerde kant gedraaid hebben 
Stel, je neemt ’s avonds?de bus van A naar B en de?dag erna ’s?morgens?moet je terug van B naar A. Hoe doe je dat dan die terugweg ’s morgens? Wel, je gaat naar de eindhalte van de dag ervoor, steekt de straat over en neemt daar de bus in de omgekeerde richting. U zou dat ook doen? Mooi, dan ben ik niet alleen Hier in Sloveni? is dat systeem nog niet zo ingeburgerd. Om ??n of andere reden heeft niet elke lijn of elke halte deze mooie eigenschap die het leven aangenaam maakt. De overkant van de straat is soms het vervolg van de lijn, en echt waar, een terminus was het daar niet! Dus ik stond deze morgen?ineens aan de andere kant van de stad! Met mijn kaart in de hand?heb ik?de weg dan maar gevraagd aan een lokale jonge deerne en die vertelde me dat ik de verkeerde richting had genomen, daar was ik eigenlijk ook al achter gekomen, maar swat. Vervolgens verzekerde ze me dat ik gewoon moest uitstappen bij de?volgende halte, de straat moest?oversteken daar gewoon de?bus terugnemen! :-)?Ja hallo, dat truukje kennen we hier?al! Ik uitgestapt, en dan toch maar te voet teruggewandeld (groot is het hier niet). Na een tijdje kwam er dan een bus aan in tegengestelde richting, heb ter bevestiging aan nog iemand anders gevraagd of de bus wel zeker naar het unief ging en inderdaad, hier sta ik? nu rustig te typen en mails te lezen! Rare jongens, die Slovenen!
Ay caramba! Eindelijk is het wat minder warm geworden en heb ik tijd en koelte om in mijn pen te kruipen. De regenwolken hebben Leuven nu trouwens ook ontdekt, dus het is geen weer om buiten te komen ook niet. Haha, jullie al veel voetbal gezien? Ik wel, alleen schijn ik de eigenschap te hebben om de verkeerde matchen uit te kiezen :-s Frankrijk, Itali?, Brazili?, ik vond ze toch niet echt overtuigend. Tsjechi?, Spanje en Duitsland daarentegen. Volgende speeldag gewoon alles bekijken! Lang leve de terrasjes!
UPDATE: Halleluja! De Duitsers hebben in de laatste minuut gescoord tegen Polen :-s?? ?
Reacties
RSSingiltere vizesi, Dikkie, Clopin
David, Steffen, Dani, Alex, Stephen [...]
Luc Haelen
evy, Dikkie, Tim Freh
treiner, Frederik
Dikkie, Greet