Patio de los Arrayanes

The most beautiful patio of the Alhambra, one of the most amazing monuments I’ve ever seen.

Geheugenkaartjes gezocht

Ik ben binnenkort vier weken in het buitenland en dan gaan we dus veel foto’s trekken. Zelf heb ik slechts één geheugenkaartje voor mijn fototoestel, maar dat gaat niet in de verste verte niet genoeg zijn vrees ik. Ik ben dus op zoek naar nog extra geheugenkaarten. Wie heeft er thuis genoeg compact flash geheugenkaarten liggen en kan er daarvan één of meerdere van 23 augustus tot en met 21 september missen? Maakt op zich niet uit hoe groot ze ze zijn, maar exemplaren van vier gig is ideaal Hoe meer kaartjes, hoe liever, dan kan ik misschien alles zelfs in RAW trekken.

Deugd

Je vakantie heeft deugd gedaan als je na afloop

• Overal op het werk verkeerde paswoorden invult.
• Nog amper vooruit geraakt in de fitness.
• En niets meer weet staan in de supermarkt.

De eerst dag terug in het normale werkleven (het afgelopen weekend niet meegerekend dan) zit erop. De mailbox is uitgekuist, iedereen is zijn babbeltje komen doen en ik heb meteen mijn bureau ook maar eens een oprommelbeurt gegeven. En dat fitnessen, wel ik dacht dat het deugd ging doen, maar euhm, ja, dat is anders uitgevallen. Need. Sleep. Now. Slaapwel!

Inpakken!

Mijn vakantie is ondertussen goed en wel begonnen en dat hebt u waarschijnlijk gemerkt, want ik zit niet meer achter de pc om veel te posten We zijn nu druk onze koffers aan het pakken en binnen een tweetal uurtjes vertrekken we naar de luchthaven. Ze staken vandaag gelukkig niet in Charleroi, dus met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zitten we vanavond in Pisa. Zaterdag en zondag gaat het richting Firenze en vervolgens verkennen we nog twee weken Toscane. E?n week vertoeven we in een appartementje in het noorden, de tweede week in het zuiden. Om ons te vermaken tijdens het vliegen en het auto rijden en voor ’s avonds op het terras, steekt onze handbagage volgepakt met

• Talk Talk van T.C. Boyle
• De Wereld van Sofie van Jostein Gaarder
• Taalgids Italiaans
• De Kolonisten van Catan: het kaartspel voor twee
• Allerhande reisgidsen van Capitool en de ANWB
• Cryptogrammen, doorlopers en sudoku’s

Voila, we hebben er zin in! Tot binnenkort! Hou het hier braaf. U kan zich altijd vermaken met de fijne blogs in de blogroll rechts in de sidebar. Ciao!

Oproep

Ladies and Gents die veel foto-ervaringen hebben, Lattemans heeft uw hulp nodig. Hij zoekt een programma om de foto’s van zijn reis naar China in te beheren.

Geachte lezers, lezeressen en heer blogger Dikkie,

bij deze een vraag alias oproep. Ik heb een hele resem vakantiefoto’s die ik graag in een schoon presentatieke zou willen gieten. Wie kent er een programmaatje dat alles in vloeiende bewegingen ineen laat lopen, waarbij je eventueel wat tekst kan toevoegen en hier en daar een kaartje bijvoegen. Ik ken op deze moment alleen powerpoint, maar daar kruipt veel te veel tijd in als je weet dat je 1400 foto’s hebt.
Bedank

Ik vermoed dat Adobe Lightroom wat overdreven is daavoor. Iemand die iets weet waarmee je enkel je foto’s kan beheren en ze achteraf in slideshow kan bezien? Een Lightroom light als het ware? Laat het weten in de comments.

Portugees bezoek

Interessant bezoek dezer dagen bij ons op het werk. Tijdens de hele paasvakantie hebben we een Portugese gastonderzoekster hier en bij de bio-ingenieurs rondlopen die in dezelfde branche onderzoek doet als ik. Ik was haar al eens tegengekomen op een congres afgelopen zomer, maar toen is praten er niet van gekomen. Gisteren ben ik ermee gaan eten en het was leuk. Interessant gebabbeld en achteraf nog a Belgian Beer gaan drinken. Volgend weekend ga ik haar ook nog wat van Antwerpen laten zien, want daar moet je absoluut geweest zijn natuurlijk Very nice en zeer goed voor de connecties!

Verlengd weekend

Ik ben volop van een verlengd weekendje aan het genieten. Vrijdag was het unief dicht en ik heb voor maandag een dagje bijgepakt. Vrijdag lekker uitgeslapen en vandaag zijn we naar Planckendael geweest. Superleuk, foto’s volgen nog! Nu terug naar mijn mini-vakantie

Die Italianen toch

Itali? is een zalig land en mijn vakantie daar was dan ook een zaligheid. Ongelooflijk lekker eten (bangelijke pasta’s, zalige koffie’s en tongstrelende ijsjes), een enorm rijk cultureel erfgoed en Toscaanse droomlandschappen. Alleen zijn die Italianen toch rare mensen. Ze houden van regeltjes voor vanalles en nog wat en je maakt er dus heel wat mee. Een greep uit onze belevenissen.

• De eerste week hadden we dus congres en tussen de presentaties door werd er veel in de pc-zalen gedoken. Om te internetten en mail te checken, maar ook om de op til staande presentatie nog even bij te werken en op hand-out af te drukken. Op dat printen stond echter een bizarre beperking: je mocht maximum slechts drie pagina’s afdrukken – echt waar. Qua software was echter g??n beperking ingebouwd! Dus als je op print duwde rolde alles rustig uit de printer en de enige beperking was van fysieke aard: een roepende Italiaanse. Maar ach, ik versta geen Italiaans en zij geen Engels… Het probleem was snel opgelost
• Tijdens de koffiepauzes was er slechts 1 klein tafeltje voorzien met flessen frisdrank en waar je bediend werd door 1 enkele trage Italiaan. Die brave persoon heeft als taak de mensen te bedienen en doet dat ook plichtsbewust. Persoon per persoon. Wilde je de arme man helpen door jezelf snel een glas uit te schenken, begon hij spontaan te protesteren! Tenzij hij aan het bellen was
• Een lunch bestellen was al een even grote belevenis. Hiervoor dienen vier Italianen ingeschakeld te worden. Aan Italiaan 1 zeg je dat je lunch wilt bestellen voor 4 personen. Die gaat akkoord, schrijft alles op een blad en wijst je door naar Italiaan 2. Die tikt het blad in op de pc, print het uit en schuift het door naar Italiaan 3. Die ontvangt het geld en pint alle papierhandel aan mekaar. Italiaan 4 tenslotte overhandigt je plechtig de lunchbonnetjes. En tegen de tijd dat we eindelijk aan de lunchplaats kwamen, was alles bijna op. Ah ja, want Italianen maken altijd iets te weinig, dan is het zeker op. Beter dan wat over te houden natuurlijk!
• Wil je in een fastfood-achtige zaak iets bestellen, dan gebeurt dat in twee stappen: eerst ticketje kopen, vervolgens de bestelling afhalen aan de toog. Ok, maar hoe zeg je een smoske kaas en een croissantje in het Italiaans? Juist ja, in drie stappen bestellen dus: eerst naar de toog om alles vanbuiten te leren, dan naar de kassa en vervolgens terug naar de toog.
• In Rome waren we eindelijk gewoon geraakt aan dit systeem en na een tijdje dachten we alles vlot te kunnen. Tot we in Firenze kwamen, want daar zijn een aantal variaties op het systeem. E?n daarvan is het fenomeen van de twee togen: een broodjestoog ?n een koffietoog. Na netjes mijn broodje en croissant gekregen te hebben, bleef plots de capuccino achterwege! “Tja meneer, die zul je daar (wijst) moeten halen”. Of voor gevorderde Italianen: twee koffietogen! Ik was nog niet goed wakker en besloot om voor een tweede capuccino te gaan. “Tja meneer, nu zal je toch naar die ander toog moeten gaan (wijst naar de andere kant)”.
• Italianen durven trouwens ook al eens op papier een kamer te verhuren en je ter plekke een tent te geven. Een tent met twee bedden weliswaar, dus op zich hadden we een “stoffen” kamer, maar de bedden zijn ook nog eens van bedenkelijke kwaliteit! Daar zak je ’s nachts al eens door, met 4 planken tegelijk. Dat ging de dag erna rond een uur of vier wel gerepareerd worden.
  “Zet het bed maar buiten …”
  “Daar ligt het al sinds deze nacht?mevrouw.”
  “Goed, dan halen we het op en repareren we het.”
  Kom je ’s nachts om twee uur thuis,?ligt het bed onaangeroerd naast de tent met de vier planken nog steeds?ernaast (ondertussen kletsnat van de dauw).

Ach ja, soms kregen we er grijs haar van (zeker met dat bed), maar we hebben eigenlijk wel wat afgelachen. Het was fun, fun en fun. Goed weer, mooie steden en lekker gegeten: zo moet dat! Een eerste deel van de foto’s in Rome staat hier, het tweede deel hier. De foto’s van in Firenze vind je hier (foto 1 van die set is trouwens onze tent).