Voor het eerste sinds ze daar vernieuwd hebben, zijn we woensdagavond nog eens in de Ming Dynasty gaan eten op de Oude Markt in Leuven. Veel restaurants zaten afgeladen vol en dus besloten we om maar eens lekker te gaan chinezen. Daar waar de vroegere Ming duur en poepchique was, is het nu een stijlvol, trendy etablissement geworden, zonder dat het eten en de bediening aan kwaliteit heeft moeten inboeten. Een korte blik op de kaart leerde ons bovendien dat de zaak nu zeer betaalbaar is geworden. Geef toe, ? 17 ? 18 voor een halve zeekreeft, dat is niet veel. Ons oog viel echter op het Chinese Nieuwjaarsmenu voor slechts 25 euro per persoon (minstens 2 personen). We kregen soep (rundssoep met tofu) en drie gangen: assortiment dim sum, duo van tong in zoetzure saus en gelakte eend op Sichuaanse wijze en dessert (wat fruit, meloensorbet en een lekkere chocomousse). Ook nog een lekker flesje Zuidafrikaanse witte wijn (Dutoitskloof, chenin blanc, aangekocht in de De Wijnkraal) erbij besteld. Het was lekker en gezellig en we komen zeker nog eens terug (om die halve kreeft uit te proberen 
)
Tag Archive for 'regen'Page 2 of 3
Het was een bizarre ochtend deze morgen. Reeds om zeven uur de trein genomen van Antwerpen naar Leuven. Ik zat nog niet goed en wel op mijn plaatsje op de trein toen bleek dat de portefeuille van de dame over uit haar handtas gestolen was op het perron. De treindeuren waren al gesloten echter op dat moment en er was niets meer aan te doen. Gelukkig had de dame geen enkele bank- of creditkaart op zak en was ze haar GSM vergeten. Sleutels en het buideltje met kleingeld hadden ze niet meegepikt. Enkel wat cash en papier is ze kwijt. Gelukkig maar.
Op mijn kot aangekomen bleek de Alfa 147 die voor de deur stond ’s nachts bewerkt te zijn geweest met een autosleutel of ander scherp voorwerp. Heel de motorkap stond vol met lange krassen en de deuren hadden ook hun portie te verduren gekregen. De eigenaars stonden er radeloos, kwaad en vol ongeloof op te zien. Hopelijk heeft die een omniumverzekering. Maar wat bezielt nu een mens in godsnaam om zoiets uit te halen!
Het bezoek van gisteren was geweldig leuk. Veel gelachen en getetterd. Ook het eten was allemaal goed gelukt. Het varkenshaasje was superlekker (echt zelf eens proberen te maken mensen, echt niet moeilijk!) en de chocomousse was de lekkerste die ik ooit gemaakt had. Ik stond versteld van mezelf. :-) We hebben ook nog een leuk presentje gekregen, waarvoor nog eens bedankt J. en S., ik ben er momenteel een lekkere whiskey uit aan het drinken. De avond was vlug om, dus dat moeten we snel nog eens terug doen.
Ik ben deze post trouwens aan het schrijven met BlogJet (gevonden via Michel), een tool waarin je je posts schrijft en dan op je blog publisht. Handig, maar niet gratis jammer genoeg. Ik heb een dertig dagen trial gedownload, die ik nu aan het uittesten ben.
Na een weekje Last.fm gebruikt te hebben, is dit de eerste tussenstand:
Metallica staat met stip op nummer 1 en voor de rest een mengeling van rustige electro, jazz en rock. Zij die mij kennen, zullen niet verbaasd zijn. Metallica is nog blijven hangen uit een ver puberverleden waarin ik alle donkere gitaarhoeken van de muziekwereld verkend heb. Tegenwoordig vind ze iets minder geslaagd uit de hoek komen (lees: zo slap als een vod), maar hun oude concerten zet ik toch nog regelmatig op. In de loop der jaren ben ik dan meer en meer de rustige muziekgenres gaan verkennen en heb ik enorme sympathie gekregen voor de zachte electro ala Massive Attack, Styrofoam en Air. En vervolgens zijn we in de electrojazz gedoken (St. Germain, Marc Moulin), wat resulteerde in een grote affectie voor jazz (Jef Neve, Jamie Cullum, Scolohofo, Miles Davis).
Dinsdagavond zijn we gaan badmintonnen en woensdag ben ik dan ook nog eens gaan fitnessen, dus ik heb gisteren de storm moeten trotseren met stijve spieren (kwestie van een beetje solidair met Clopin te zijn ) Er was trouwens geen kat op straat gisteren, en de treinen liepen nog meer in de war als anders *grmbl*, en op het dak van de C&A in Leuven ligt vanalles dat naar beneden vliegt voor de wielen van onschuldige fietsers, maar soit…
Het badmintonnen was lang geleden en echt leuk! Moeten we meer doen, vind ik, nietwaar Bram? We waren naar een squashcentrum gegaan, net buiten de ring van Leuven, waar je volgens de website ook kon badmintonnen. *kuch* De reservatie aan de telefoon liep als volgt.
S: Squashcentrum ****, goedemiddag.
D: Goedemiddag. Kunnen we ook badminton spelen bij jullie?
S: Ja, dat kan. Is het voor competitie of recreatief?
D: Gewoon recreatief, meneer.
S: Ok, want er staat een muur nogal dicht tegen het terrein, dat maakt het veld niet geschikt om competitie te spelen.
D: Geen probleem, het is gewoon om met een paar vrienden een pluim te slaan. Kunnen we ook racketjes huren?
S: Dat kan!
D: Ok, morgen om acht uur dan.
S: Genoteerd!
D: We zijn met zijn vieren, moest dat van belang zijn…
S: Ah, en hebben jullie allemaal een racketje nodig, want ik weet niet of…
D: Dat weet ik niet goed, ik denk van niet…
S: (Rommel, rommel op de achtergrond) Ja, ok, het zal wel lukken, ik heb er nog vier.
D: Ok, tot morgen dan.
En ik frons toch enigszins mijn wenkbrauwen. Toen we daar aankwamen, kregen we netjes vier racketjes, redelijk klein wel, maar goed in orde, plus een net! Ok dan, gelukkig had ??n van ons ervaring met netten ontwarren en opspannen, dus kom, niet geklaagd. Het terreintje bevond zicht links achteraan en was een oversized squashkot (om racketball in te spelen), wat inhield dat alle vier muren dicht tegen het terrein stonden, namelijk gewoon pal op de buitenlijn. Het enige voordeel: vanaf de pluim de muur raakt, is het buiten 
Maar all?, we hebben er ons weinig van aangetrokken en ons eens goed uitgeleefd, want in zo’n squashkot brullen is toch altijd fijn vind ik. Ik heb wel alle sets verloren en achteraf op caf? ook alle dobbelspelletjes verloren, maar dat komt omdat ik zoveel geluk in de liefde heb tegenwoordig!
Gekregen van mijn lieveke voor Kerst: nieuwe espressotasjes. Ook gepost op Kopje Koffie
Een paar dagen geleden zijn we naar de Morres in Hulst (NL) gereden. Nee, niet voor grote aankopen te doen Het regende gewoon veel te veel om in de buitenlucht te shoppen en de Ikea kennen we ondertussen vanbuiten Op weg naar Hulst steek je de Nederlandse grens over langs een kleine regionale baan en daar stond de marechausse een grenscontrole te doen. Vermoedelijk wilden ze ijverige medeburgers opsporen die reeds vuurwerk in de solden hadden aangeschaft voor volgend nieuwjaar, maar ook wij, twee jonge Belgen, mochten netjes aan de kant. Dachten we toch. E?n van de agenten deed teken om te stoppen of te vertragen, maar duidelijk was dat alleszins niet. We zijn dan maar braafjes gestopt, een drietal meter voor de agent. Die staarde ons aan, deed teken om nog wat vooruit te rijden en bleef dat teken doen. Toen we praktisch naast hem reden, begon meneer heftig naar zijn voeten te wijzen, waarop wij natuurlijk ietsjes van hem wegstuurden uit angst hem op slag schoenmaat 35 te bezorgen. Vijf meter verder, bij het eerstvolgende mogelijke parkeerplaatsje hebben we ons netjes aan de kant gezet, zoekend naar onze papieren en wachten op een agent. Een collega van meneer grootvoet kwam aan onze wagen staan en toen we het raampje opendeden sprak de agent: “Nou, dat was niet helemaal duidelijk geloof ik!” Euh, nee meneer, dat klopt. “Als we zo doen (en deze wijst ook naar zijn voeten!), dan betekent u dat u moet stoppen!” Algemeen gefrons in de wagen. Toch maar braafjes geknikt en we mochten verder. Echt straf die Nederlandse politiegebaren! Kunnen die nu niet gewoon voor uw auto gaan staan en hun hand in de lucht steken! En dan duidelijk naar opzij wijzen?? Nee, enkel wat vage lokale handgebaartjes gebruiken en zeker aan onze voetjes denken aub!
Ooit heb ik nog eens een Nederlandse grenscontrole meegemaakt, samen met Clopin en nog twee vrienden: op de snelweg, onderschept door een moto, die duidelijk maakte dat we moesten volgen. Wij gevolgd, ondertussen onze cash aan het bijeenleggen want onze chauffeur had zijn gordel niet aan, en we werden naar de eerstvolgende parking begeleid. Daar bleek het om een gewone grenscontrole te gaan (geen gordelboete dus). Onze papieren en identiteitskaarten werden gecontroloreerd door een piepjonge agent. Dat bleek uiteindelijk een vriendelijke mens die wel eens graag een babbeltje deed met de jeugd en de jongeman verschafte ons wat inzicht in de selectieprocedure van de te controleren wagens en jawel hoor: jonge Belgen zijn een doelgroep! U weze gewaarschuwd bij deze…
Reacties
RSSingiltere vizesi, Dikkie, Clopin
David, Steffen, Dani, Alex, Stephen [...]
Luc Haelen
evy, Dikkie, Tim Freh
treiner, Frederik
Dikkie, Greet