Eindelijk is hij boven geraakt, mijn zetel. Het ding is vrij groot en de trap is hier vrij smal en bijgevolg moesten we hem met touwen langs de raam naar boven trekken. Met dank aan de buurman en zijn ladder is dat er vanavond dus eindelijk van gekomen en ik zit nu heerlijk onderuit gezakt in de zetel met de laptop op schoot, pintje in de hand en sebiet nog een pizza erbij. Vervolgens uitgestrekt zappen en koekeloeren naar de kapriolen en stommiteiten in Beauty & de Nerd, Undercover Lover en de Hondenfluisteraar. Tussendoor misschien de laatste show, want die is er fel op verbeterd met ons Frieda! Schol!
Oei oei, een domme geit was daarjuist een schroef in een plank aan het kloppen en nu een nagel met de scherpe punt naar boven!! Dit kan gewoon niet meer 
Mijn eerste drie bijdrages op Kopje Koffie. Twee tasjes die ik in Itali? gedronken heb (uiteraard) en eentje van in De Muze in Antwerpen.



Het is toch iets raar met mijn tijd. Nee, eigenlijk niet. Ik mag niet klagen, ik heb tijd genoeg. Ik heb heel veel vrije tijd, maar ik vul het in met allerhande buitenshuize activiteiten en ik kruip dus buiten de werkuren nog maar weinig achter de pc. Mijn blogje ligt er dan ook kwijnend bij, het schreeuwt hier gewoonweg om aandacht. Ik heb ook geen zin om er raprap twee-drie regeltjes tekst op te zetten. Het moeten toch wel een beetje deftige posts zijn waar de mensheid wat aan heeft. Daar kruipt dan wat tijd in enzo, en dat schiet er dus over. Maar ik beloof dat er verandering in zal komen en dat we terug ons best gaan doen!
Sommige mensen zetten de toch de raarste reminders
