Ik had het een tijdje geleden al eens over mijn gevoelige baard en mijn pikkend vel. Wel, dat is sinds een paar weken verleden tijd! Ik heb me namelijk een deftige scheerborstel aangeschafd en scheerschuim van Nivea (en ook nog een andere after shave, ook van Nivea). Echt een enorme verbetering. Geen gepik meer en superglad. Ik kan me zelfs elke dag scheren tegenwoordig. Ik heb mijn scheerpatroon zelf ook wat veranderd. Ik scheer met nog maar twee mesjes (Gilette Excell), i.p.v. 3 en ik ga niet meer tegen mijn haren in. Mijn baard is er (nog) wat harder van geworden, maar ik kan mijn kin tenminste terug aanraken.

En als die Gilette scheermesjes op zijn, dan ga ik mij eens een echt oldskool systeem aanschaffen. Back to basics! Scheert superglad volgens mij.
Mannen doen het elke dag. Vrouwen ongeveer elke week (schat ik zo). Inderdaad, het gaat over scheren. Manueel scheren. Haar van uw baard of benen afkrabben met een gevoelig vel tot gevolg. Ik heb er veel last van. Als ik mij twee dagen achter mekaar probeer te scheren, dan pikt mijn kin de hele dag en kan ik er niet over wrijven. Er is echter beterschap in gekomen, want ik heb eindelijk een deftige scheergel gevonden. Eentje van Nivea, de Cooling Gel met Ultra Glide Technology. En ik ben er content van. Lekker fris na het scheren, niets gevoelig, en lekker glad. Niet waar, schatteke?
In combinatie met een Sensor Exell 3 mesje en een aftershave gel van Gillette ben ik supercontent. Misschien eens wat meer in het gamma van Nivea vissen, want ik heb er al een tijdje een deo van, waar ik ook zeer content van ben. En hoe zit het bij jullie liefste lezers? Wat voor scheergerief gebruiken jullie? Machine of mesjes? En welke mesjes (gewoon gillette of iets speciaals) en welk schuim? En ook soms zoveel last van een gevoelig vel? Let me know!
Dus onze Landis heeft doping gepakt. Testosteron. Een lichaamseigen stof die je dus steeds?terugvind in een plasje. Ik zou het perfect verstaan er niet verbaasd van zijn indien hij het inderdaad gedaan heeft. Testosteron heeft een spierversterkende en recupererende werking?en vooral voor dit laatste dus een ideaal middel om toe te dienen na Landis’ fatale terugval in de Tour. Vermits testosteron een lichaamseigenstof is, kan het toedienen van extra testosteron enkel vermoed worden indien er een abnormaal hoge waarde gemeten wordt. Maar daarvoor moet je grenswaarden bepalen om te kunnen defini?ren wat nu net “abnormaal” hoog is. En dat laat voor de renners gefoefel toe: je kan ze een beetje testosteron geven, maar zodat je nog net onder de drempelwaarde blijft. De renners gaan toch ’s avonds aan de bakster met vloeibare voeding, dus je kan er meteen een beetje testosteron insteken. Dus na zo’n terugval zou ik er niet verbaasd van staan dat hij inderdaad wat testosteron toegediend heeft gekregen.
Langs de andere kant echter staat daar tegenover dat Landis stevig ontkent. Zijn reactie doet denken aan die van Rutger Beke destijds en Landis is vastberaden om zijn onschuld te bewijzen. (net nog live op cnn) Hij blijft?bij hoog een laag beweren dat het allemaal lichaamseigen was.?Ten tweede zijn er een aantal dokters die reeds verklaard hebben dat testosteron niet zo snel zou werken en dat het dus geen zin had om het toe te dienen. Wat dus zou moeten insinueren dat hij het niet gedaan heeft.
Het hele verhaal roept mijns inziens toch meer allerhande vragen op over doping en de dopingstrijd. Persoonlijk vind ik de grens nogal dun tussen lichaamseigen stoffen toedienen (eigen hormonen, epo,…) enerzijds en het toedienen van vloeibare voeding via baksters. Die zitten ook vol met vitaminen, mineralen en suikers. Lichaamseigen stoffen die de renner helpen?te recupereren?en?dus beschermen tegen oververmoeidheid en daaruitvolgende blessures. Zo ook kan je het beetje testosteron bezien dat Landis eventueel heeft toegediend gekregen. Het zorgt ervoor dat de renner beter?kan recupereren, dat hij goed verzorgt wordt. Zo ook kan je bloeddoping bekijken: het bloed wordt afgetapt en alles wat tekort is, wordt aangevuld. Als je alle calorie?n die je hebt verspeeld tijdens een bergrit terug moet aanvullen via voeding, dan moet je veel te veel eten… Waar ligt nu de grens??Is wat men?doet misschien niet de renner terug op zijn normale niveau brengen zodat hij de volgende dag terug kan rijden? Men verkort de recuperatiefase, zonder dat de natuurlijke capaciteiten abnormaal en kunstmatig?versterkt worden… Ik weet het niet…

Het televisie herfstseizoen is al in volle voorbereiding en we hebben het geweten. Woensdagavond op de Oude Markt in Leuven een ongelooflijk hilarisch tafereel mogen aanschouwen. Twee flikken liepen om ter stoerst zij aan zij de Oude Markt af, letterlijk in de schijnwerper van de camera van de achteruitlopende beeldtechnicus voor hun neus. De twee waren ?cht geambeteerd en zagen de credibiliteit van hun blauw uniform tot onder het nulniveau zakken. Zelden zo goed gelachen, zeker toen er ineens “jeannetten!” werd geroepen 