Sinds dinsdagavond ben ik te voet gesteld, want mijn de achterband van mijn fiets heeft het begeven. Met een luide knal dan nog wel. Het zat er al een paar dagen aan te komen dat de achtervelg de geest ging geven, maar zijn einde was toch een zekere verrassing. Hij was hier en daar gebroken van de vele borduurs die je onvermijdelijk moet nemen in een stad en ik ben er dinsdagavond pardoes doorgezakt. Stuk eruit, spaken in de binnenband en *knal* ik kon mijn stalen ros naar huis dragen. Hij staat nu te wachten in de gang op zijn behandeling.
En toch heeft dat iets zo zonder fiets zitten. Je ziet wat meer van het leven en je beleeft het ook meer. Ik moet mij nu ’s morgens haasten om de bus te pakken, wat een heuse voorbereiding inhoudt op het leven als echte werkmens later. En ’s avonds na het werk wandel ik een kwartiertje naar huis door de frisse lucht zonder mij zorgen te hoeven maken over allerlei busverkeer dat mogelijks voor mijn twee wielen zou kunnen rijden. Ik kom zelfs met een heldere kop terug thuis. Fluitend. Genietend van het leven.
En als u mij nu wilt excuseren, ik ga eens naar de bib wandelen!
"Bititsjino", "Pikitsino" ? Je verstaat het amper in hun radiospot, maar het gaat dus om Bticino - de lichtschakelaars en domotica. Ik heb op hun tagline moeten googlen om ze te vinden. Maar bon, ik was dus nieuwsgierig naar die ultra design lichtschakelaars en eerlijk gezegd vallen ze mij dik tegen. Ofwel zijn ze lelijk ofwel heb je ze al eens gezien. Ik denk er aantal mensen den haut parleur wel zullen herkennen. Het enige amusante aan de site is de illustratie hoe waterdicht hun alarmsysteem wel niet is: klik onderaan deze pagina en lach!
Voila, het weekend zit erop en we hebben het volledig overleefd. Alle sinussen en mijn oren hebben wel dicht gezeten (en nog steeds), maar dat heeft de pret niet kunnen bederven. Allereerst was er Megavino natuurlijk, wat een aparte ervaring was, zo zonder normaal functionerende smaakpapillen, maar we hebben toch een aantal fijne wijntjes geproefd. De grootste verrassing was de rode Mexicaanse wijn La Cetto, 100% Petite Sirah. De druiven worden vlak naast de zee verbouwd en dat geeft een zeer speciale zilte smaak aan de wijn. We kregen overigens op de beurs veel meer dan we verwacht hadden, je mocht echt van alles proeven. Bij de meeste standjes kreeg je zelfs (willens nillens) het hele gamma te proeven. Ik heb dan ook ter plekke leren uitspugen, want anders had ik nooit nog de uitgang van Paleis 3 weten te vinden.
Gisteren, zondag, was het Flickr Meetup in Leuven, georganiseerd door Carolien en Dries. Het was een zeer leuke, maar een beetje frisse namiddag. We hadden een leuke gids die ons een aantal verrassende plekjes heeft laten zien en ook klassiekers zoals o.a. het Begijnhof. Ik heb een aantal leuke mensen ontmoet waarvan ik hun blog al kende zoals Goya, Karel, Mathias, Edith en Herman. Zo’n namiddagje foto’s trekken met een hoop gelijkgezinden smaakte echt naar meer. En een dikke pluim voor de organisatie. Ik ga me vanavond bezig houden met de foto’s te verwerken en up te loaden. I promise
Pendelen. Ik doe het niet, maar vandaag ben ik al een klein beetje aan het oefenen. Deze morgen ben vroeg van bij mijn schatteke vertrokken vanuit Antwerpen en aangezien we mekaar dit weekend niet veel hebben gezien (ze had nacht), gaan we dat vanavond goed maken met een filmpje en wat gaan eten. Ik neem vanavond na het werk dus terug de trein naar Antwerpen. Net als nog een paar honderd andere mensen. Een beetje oefenen dus. Voor later, als we ooit samenwonen in Antwerpen (for the record: we hebben nog geen officiële plannen, alleen wilde exotisch dromen over villa’s e.d. ).
Pendelen dus. Je krijgt er soms grijs haar van. Soms valt het ervan uit. Soms allebei. Zoals deze morgen dus. De tram naar Antwerpen Centraal was drie minuten te vroeg en reed dus voor mijn neus voorbij. Geen erg, want de volgende tram is in principe ook nog goed. Die was echter te laat (hip hoi) en kwam in Centraal aan op het uur dat de trein zou vertrekken. Zou vertrekken. Na mijn spurtje naar het perron, las ik op het bord dat de trein naar Leuven niet in Centraal zou vertrekken, maar in Berchem (wegens megavertraging). Miljaar. Op de eerste trein naar Berchem gesprongen en uiteindelijk daar nog tien minuten moeten wachten op de trein naar Leuven. Oefenen heet dat dus. Op expert level.
Hey kijk! Sony heeft een vierde commercial gemaakt voor zijn Bravia tv’s. Eentje in Egypte met een piramide. Kijk zelf maar hieronder. Deze zou bedoelt moeten zijn voor de Aziatische markt. Ik vind deze alleszins supergeslaagd. Enjoy! Gevonden bij Janso, die het dan weer bij Sideburns haalde.
Zoals ik al een paar posts geleden al zei, ben ik dus wat met distributed computing aan het prutsen hier op het werk. Dat houdt in dat je het werk dat je programma moet uitvoeren, gaat verdelen over meerdere processoren. Een klein voorbeeldje hiervan is dat je een for loop verdeeld over een aantal processoren in plaats van dat je die sequentiëel uitvoert op 1 processor. Ik gebruik het al een tijdje eigenlijk, maar op een vrij naïeve manier. Ik test voor mijn doctoraatsonderzoek statistische algoritmes op kunstmatig gegenereerde datasets. Die datasets bezitten verschillende karakteristieken die allen gevariëerd worden aan de hand van een for loop. Zo zit ik meestal met een zeven tot tien geneste for-loops en dat vraagt allemaal tijd, gigantisch veel tijd. Verdelen over meerder processoren is de boodschap dus. In eerste instantie verdeelde ik de langste for loop over aparte processoren wat al 10 keer sneller ging. Het kan echter ingenieuzer en Matlab heeft er een toolbox voor. Die code postte ik een aantal dagen geleden, maar die ging te graag. Het probleem is dat je Matlab moet opstarten op een login-processor van de processor-cluster om dan het werk naar andere processors te sturen. Op die login-processor krijg je echter maar een half uur CPU tijd en dat vind Matlab niet genoeg (Matlab is echt traag). Bummer. Alles zelf geschreven dan maar. In de binnenste for loop wordt nu telkens een bestand geschreven met daarin alle opdrachten (plus resultaten wegschrijven) die moeten uitgevoerd worden en dat bestand wordt dan in een wachtrij gestoken die het dan uitvoert als er een processor vrij is (yeah, er zit veel volk op onze cluster). Enfin zo heb ik dus 11 CPU dagen (ja, u leest het goed) op 21 uur en een half tijd afgewerkt. Iets meer dan tien keer sneller, maar dat hangt af van hoeveel processors er vrij zijn natuurlijk. Voila, bij deze weet u wat ik in de dag zo allemaal uitspook
Maar bon, ik was dus nieuwsgierig naar die ultra design lichtschakelaars en eerlijk gezegd vallen ze mij dik tegen. Ofwel zijn ze lelijk ofwel heb je ze al eens gezien. Ik denk er aantal mensen den 
Reacties
RSSJennifer, Dikkie, Evelyne, Anja, Gevulde paprika’s at Dikkie
ingiltere vizesi, Dikkie, Clopin
David, Steffen, Dani, Alex, Stephen [...]
Luc Haelen
evy, Dikkie, Tim Freh
treiner, Frederik