Het bezoek van gisteren was geweldig leuk. Veel gelachen en getetterd. Ook het eten was allemaal goed gelukt. Het varkenshaasje was superlekker (echt zelf eens proberen te maken mensen, echt niet moeilijk!) en de chocomousse was de lekkerste die ik ooit gemaakt had. Ik stond versteld van mezelf. :-) We hebben ook nog een leuk presentje gekregen, waarvoor nog eens bedankt J. en S., ik ben er momenteel een lekkere whiskey uit aan het drinken. De avond was vlug om, dus dat moeten we snel nog eens terug doen.
Ik ben deze post trouwens aan het schrijven met BlogJet (gevonden via Michel), een tool waarin je je posts schrijft en dan op je blog publisht. Handig, maar niet gratis jammer genoeg. Ik heb een dertig dagen trial gedownload, die ik nu aan het uittesten ben.
Ik had er al van gehoord, maar Clopin heeft mij getriggerd om me er eindelijk eens een profiel aan te maken: Schoolbord.be. Op die site kan je je oude klasgenootjes terugvinden, van het lager tot het hoger onderwijs (tiens, de kleuterschool heb ik nog niet uitgeprobeerd).? Je komt er vanalles te weten over vervlogen kennissen die zich er hebben aangemeld. Met wat geluk vind je er oude klasfoto’s op terug. Doen iedereen zou ik zo zeggen, zeker DeBende!! (Onze middelbare school staat er wel twee keer in, dus je moet twee keer een middelbare school toevoegen) En profielen invullen (ik moet het zelf ook nog doen), dan komen we vanalles te weten over de medemensen die onze jeugd gekleurd hebben.
De verwarming in de keuken was kapot, maar mijn huisbaas meldde dat hij ze vanmiddag was komen maken. Mijn huisbaas is een doorwinterde doe-het-zelver en heeft er dus eigenhandig voor gezorgd dat de chauffage terug werkt, dat het m.a.w. niet meer koud is in mijn keuken. En hij heeft woord gehouden: hij heeft er zodanig aan geprutst dat hij ze in gang heeft gekregen, maar dat het niet meer mogelijk is om ze uit te schakelen! Er zal dus een nieuwe thermostaatkraan ge?nstalleerd moeten worden en in afwachting is het een heuse sauna in mijn keuken! Wees welkom: ? 6,5 voor 1 beurt, ? 50 voor een tienbeurtenkaart! 
Jippie jeej!
Een kooktipje recht uit de zee. Plakjes kabeljauw met een scampietje in verstopt en dat allemaal zwemmend in een romig vissausje met tomaten. Serveert geweldig met tagliatelli of puree. Zij die frietjes erbij eisen, houd ik zeker niet tegen 
Laat het smaken!
Itali? is een zalig land en mijn vakantie daar was dan ook een zaligheid. Ongelooflijk lekker eten (bangelijke pasta’s, zalige koffie’s en tongstrelende ijsjes), een enorm rijk cultureel erfgoed en Toscaanse droomlandschappen. Alleen zijn die Italianen toch rare mensen. Ze houden van regeltjes voor vanalles en nog wat en je maakt er dus heel wat mee. Een greep uit onze belevenissen.
- De eerste week hadden we dus congres en tussen de presentaties door werd er veel in de pc-zalen gedoken. Om te internetten en mail te checken, maar ook om de op til staande presentatie nog even bij te werken en op hand-out af te drukken. Op dat printen stond echter een bizarre beperking: je mocht maximum slechts drie pagina’s afdrukken - echt waar. Qua software was echter g??n beperking ingebouwd! Dus als je op print duwde rolde alles rustig uit de printer en de enige beperking was van fysieke aard: een roepende Italiaanse. Maar ach, ik versta geen Italiaans en zij geen Engels… Het probleem was snel opgelost
- Tijdens de koffiepauzes was er slechts 1 klein tafeltje voorzien met flessen frisdrank en waar je bediend werd door 1 enkele trage Italiaan. Die brave persoon heeft als taak de mensen te bedienen en doet dat ook plichtsbewust. Persoon per persoon. Wilde je de arme man helpen door jezelf snel een glas uit te schenken, begon hij spontaan te protesteren! Tenzij hij aan het bellen was
- Een lunch bestellen was al een even grote belevenis. Hiervoor dienen vier Italianen ingeschakeld te worden. Aan Italiaan 1 zeg je dat je lunch wilt bestellen voor 4 personen. Die gaat akkoord, schrijft alles op een blad en wijst je door naar Italiaan 2. Die tikt het blad in op de pc, print het uit en schuift het door naar Italiaan 3. Die ontvangt het geld en pint alle papierhandel aan mekaar. Italiaan 4 tenslotte overhandigt je plechtig de lunchbonnetjes. En tegen de tijd dat we eindelijk aan de lunchplaats kwamen, was alles bijna op. Ah ja, want Italianen maken altijd iets te weinig, dan is het zeker op. Beter dan wat over te houden natuurlijk!
- Wil je in een fastfood-achtige zaak iets bestellen, dan gebeurt dat in twee stappen: eerst ticketje kopen, vervolgens de bestelling afhalen aan de toog. Ok, maar hoe zeg je een smoske kaas en een croissantje in het Italiaans? Juist ja, in drie stappen bestellen dus: eerst naar de toog om alles vanbuiten te leren, dan naar de kassa en vervolgens terug naar de toog.
- In Rome waren we eindelijk gewoon geraakt aan dit systeem en na een tijdje dachten we alles vlot te kunnen. Tot we in Firenze kwamen, want daar zijn een aantal variaties op het systeem. E?n daarvan is het fenomeen van de twee togen: een broodjestoog ?n een koffietoog. Na netjes mijn broodje en croissant gekregen te hebben, bleef plots de capuccino achterwege! “Tja meneer, die zul je daar (wijst) moeten halen”. Of voor gevorderde Italianen: twee koffietogen! Ik was nog niet goed wakker en besloot om voor een tweede capuccino te gaan. “Tja meneer, nu zal je toch naar die ander toog moeten gaan (wijst naar de andere kant)”.
- Italianen durven trouwens ook al eens op papier een kamer te verhuren en je ter plekke een tent te geven. Een tent met twee bedden weliswaar, dus op zich hadden we een “stoffen” kamer, maar de bedden zijn ook nog eens van bedenkelijke kwaliteit! Daar zak je ’s nachts al eens door, met 4 planken tegelijk. Dat ging de dag erna rond een uur of vier wel gerepareerd worden.
“Zet het bed maar buiten …”
“Daar ligt het al sinds deze nacht?mevrouw.”
“Goed, dan halen we het op en repareren we het.”
Kom je ’s nachts om twee uur thuis,?ligt het bed onaangeroerd naast de tent met de vier planken nog steeds?ernaast (ondertussen kletsnat van de dauw).
Ach ja, soms kregen we er grijs haar van (zeker met dat bed), maar we hebben eigenlijk wel wat afgelachen. Het was fun, fun en fun. Goed weer, mooie steden en lekker gegeten: zo moet dat! Een eerste deel van de foto’s in Rome staat hier, het tweede deel hier. De foto’s van in Firenze vind je hier (foto 1 van die set is trouwens onze tent).
Sinds de 17de moet ik nog maar een jaar bij Base verblijven. Dan geldt eindelijk de echte “freedom of speech” voor mij. Joehoe! Ik heb daar ooit een contract voor 24 maanden getekend (wegens geen ander mogelijkheid), en ik zit dus nu eindelijk in de helft. Ik heb wel gezien dat ze daar tegenwoordig formules hebben zonder bepaalde contractduur (waar je dus weg kan wanneer je wil), maar ik weet niet of ik daar zomaar op kan overstappen. Iemand enig idee? Ik ga het hun niet vragen. Slapen honden best niet wakker maken, weet je wel. Ik zou zo graag hier naar toe willen. *zucht*
Eindelijk nog eens iets nieuws op de kooktips. Ik had hem beloofd en hier is hij: de scampi-kokoswok. Een Aziatisch gerechtje, alles tesamen in de wok te smijten en op te eten. Serveren met pasta. Zeer lekker en verfrissend met die kokos en het citroengras. Een foto vind ik helaas niet meer terug, maar ik blijf er achter zoeken Laat het smaken!
Update: Foto gevonden
Een tijdje geleden hadden we problemen met de electriciteit op het werk. Welnu, toen bleek er een kortsluiting in ??n van de TL verlichtingen te zitten en we gingen er nieuwe krijgen. Vandaag, twee maand en een half later, was het zover en het ging er weer op zijn ambtenaars aan toe. Om half twaalf komen twee jonge snaken ge?scorteerd door onze secretaresse binnengewaaid met de mededeling dat de verlichting ging vervangen worden en of ik de helft van mijn bureau kon vrijmaken, zodat ze wat plaats hadden. Zo gezegd, zo gedaan en de lampenhouders, 7 stuks in totaal, worden binnengedragen, op mijn bureau gelegd en… dat was het. Nu was het lunchpauze! Tot binnen een half uur meneer! Vooruit dan zeker. Tot sebiet heren. Na hun lunchpauze zijn ze dan ijverig beginnen werken en ik besloot dan maar om zelf mijn lunchpauze te houden, ergens buiten. E?n uur later bij terugkomst was het muisstil in mijn bureau en scheen er een vernieuwd licht de gang op, joepie! Bij het binnentreden bleek echter dat de helft nog maar vervangen was… Vrijdagmiddag… *Diepe zucht* Nu kan ik maandagmorgen nog eens mijn bureau leegmaken…
Reacties
RSSJennifer, Dikkie, Evelyne, Anja, Gevulde paprika’s at Dikkie
ingiltere vizesi, Dikkie, Clopin
David, Steffen, Dani, Alex, Stephen [...]
Luc Haelen
evy, Dikkie, Tim Freh
treiner, Frederik