Dikkie

Jullie hebben waarschijnlijk al door dat ik soms wat nostalgisch ben aangelegd, dat ik oude voorwerpen die een rol in mijn jeugd hebben gespeeld enorm kan appreciëren. Dit maar om te zeggen dat ik weer zoiets ben tegengekomen, en we gaan ver terug in de tijd. U weze gewaarschuwd!

Ik stond in de supermarkt, aan de kassa, tussen allerlei snoepgoed. Links van mij tuttefrut en tictacskes, rechts Mars, Twix en… Een Kinder Surprise eitje! Ik heb me wel zeker twee minuten proberen te bedwingen, maar het kleinood is toch op de band bij mijn andere producten beland. En ik had er maar half spijt van! De chocolade is niet in het minst veranderd en smaakt nog altijd even zoet, zacht en lekker. Mijn ogen vielen dicht en ik begon al te dromen van het speelgoedje dat ik zo meteen ineen mocht gaan knutselen. Maar wat bleek: de Kinder Surprise is van een bedroevend laag niveau dezer dagen. De luiheid van de jeugd wordt gewoon bestendigd door de multinationals! Twee stukjes zaten er in mijn ei, gewoon aan mekaar te klikken. En dat leverde mij Puss in Booths op van de Shrek films. En er zat toch wel een handleiding bij zeker! Doh! Gelukkig smaakte het nog steeds als vanouds.