Ik geraakte deze morgen niet op het dashboard van mijn weblog. En zowel Yab als Clopin, konden geen commentaar posten op mijn blog. De schuldige was Bad Behavior, een plugin die hier de spam wat onder controle houdt. Ik draaide een oude versie en die is vannacht een beetje losgeslagen en vreet vanaf nu alles op wat het op zijn weg tegenkomt. Dus iedereen, update uw Bad Behavior plugin naar versie 2.0.11!! Nu! ASAP!
Hopla! Er wordt een concert voor verdraagzaamheid georganiseerd en ze staan weeral op hun achterste poten, die van het VB. Is heel het concert nu een anit-VB campagne? Who cares? Het gaat erover om de mensen terug bijeen te brengen, om de samenhorigheid en de solidariteit een ferme boost te geven, want wees eerlijk, dat is dringend nodig. En natuurlijk hoopt iedereen er zo op dat extreem-rechts minder kansen krijgt bij de volgende verkiezingen en iedereen w??t dat als de samenleving wat verdraagzamer en gezonder zou zijn, dat dit ook het geval zal zijn. Inclusief het VB natuurlijk, dat voelen die mannen ook wel aan hun ellenbogen. Alle registers worden dan ook opengetrokken om het 0110 festival van Tom Barman zwart te maken en het uit te roepen tot een politiek evenement. De optredende artieten werden reeds netjes op een lijst gezet op de site van Tanguy Veys. Brrr, lijstjes :-s Waar hebben we dat nog gezien? Clopin kon het niet beter verwoorden… (But irony is bliss: merci voor het mooie programma overzicht Tanguyke. Eat that!) Je moet trouwens zijn reactie op die post van Clopin eens lezen. Constructieve reacties? Nee! Samenhangende reacties? Nee! Eerst weet hij het niet goed of Tom Barman anti-VB is, dan citeert hij Tom Barman ineens. Slecht geheugen misschien? To-the-point reacties? Nee. Enkel de jacht op Barman is van belang, de anti-VB inhoud van de post laat hem koud. Sloganpolitiek? Ja! Caf?logica? Ja! De reactie op mijn eis voor wat to-the-point commentaar spreekt boekdelen en hoeft geen betoog. Dat is dan provincieraadslid en parlementair medewerker voor de VB fractie in het Vlaamse Parlement…
Drie uur in de namiddag. Veel te doen gehad. Veel nagedacht. Uren achter het scherm. Dizzy, suf, geen energie meer om te concentreren… Ff pauze dus
Koffie! Tas pakken, en naar de koffiezet. Op de gang: "Slef slef"
Beetje verderop: klein mannetje, zwarte veston, voorovergebogen, neus een beetje opgetrokken, bril naar voren geschoven,… Wat zal ik zeggen? "Dag Frank"? Of speel ik mee? "Dag Guido" dan maar? Getwijfel. "Slef slef" komt dichterbij, tot voor mijn neus. Nog steeds getwijfel. Hoofd komt langzaam naar boven. Ogen indringend en triest over mij glijdend. "Goedendag. Bedankt," zegt Guido/Frank, en schudt mijn hand. Stilte. Lange stilte. Mijn hand krijgt weer vrijheid. En het geslef glijdt weer weg. Gij bedankt Guido/Frank, dacht ik, nog steeds twijfelend…