Eindspurt

De laatste loodjes wegen het zwaarst zegt men en dat gaan we stilletjesaan aan den lijve mogen ondervinden. Nog minder dan een jaar en ik zou mijn doctoraat moeten halen. Ik heb nog tijd tot februarie volgend jaar, 10 maanden dus om precies te zijn.

Om alles op tijd klaar te krijgen, hebben we een tijdschema opgesteld dat we zo goed mogelijk gaan proberen aanhouden. Twee papers dienen afgewerkt te worden (puur schrijfwerk), 1 kleinere paper (5 à 10 pagina’s theorie) moet nog geschreven worden en nog 1 onderzoek moet uitgevoerd worden (en daar heb ik al een paar ideeën rond). De laatste dagen zit ik langer dan normaal op bureau en dat zal meer een meer de regelmaat worden.

Je ziet het: de eindspurt is ingezet, so wish me luck!

Misschien vragen er zich een aantal mensen af wat ik nu juist doe op de unief. Wel, ik ben wiskundige van opleiding en doe statistiek (meerbepaald het ontwerpen en testen van modellen voor clusteranalyse) op het departement psychologie.

Dr. J

Collega en bureaugenoot J is vrijdag gedoctoreerd en is nu dus officiëel doctor! De verdediging is vlot verlopen en de receptie was zeer gezellig. Bibi was fotograaf van dienst (en mocht daarvoor de Canon Speedlite 580 EX van de faculteit lenen) en zag dat het goed was. Een dikke proficiat aan J, die bovendien ook nog een huis heeft gekocht en binnenkort op een andere universiteit aan de slag mag als docent. Ik blijf dus moederziel alleen achter in het grote bureau dat we drie jaar lang voor ons eigen hebben gehad. Maar swat, vanaf oktober komt er vers volk mij vervoegen (denk ik toch) en binnen anderhalf jaar (hoop ik) is het mijn beurt om te verdedigen. Er zal echter eerst nog wat werk moeten verzet worden, voor dat zover is.

Distributed Computing

Zoals ik al een paar posts geleden al zei, ben ik dus wat met distributed computing aan het prutsen hier op het werk. Dat houdt in dat je het werk dat je programma moet uitvoeren, gaat verdelen over meerdere processoren. Een klein voorbeeldje hiervan is dat je een for loop verdeeld over een aantal processoren in plaats van dat je die sequentiëel uitvoert op 1 processor. Ik gebruik het al een tijdje eigenlijk, maar op een vrij naïeve manier. Ik test voor mijn doctoraatsonderzoek statistische algoritmes op kunstmatig gegenereerde datasets. Die datasets bezitten verschillende karakteristieken die allen gevariëerd worden aan de hand van een for loop. Zo zit ik meestal met een zeven tot tien geneste for-loops en dat vraagt allemaal tijd, gigantisch veel tijd. Verdelen over meerder processoren is de boodschap dus. In eerste instantie verdeelde ik de langste for loop over aparte processoren wat al 10 keer sneller ging. Het kan echter ingenieuzer en Matlab heeft er een toolbox voor. Die code postte ik een aantal dagen geleden, maar die ging te graag. Het probleem is dat je Matlab moet opstarten op een login-processor van de processor-cluster om dan het werk naar andere processors te sturen. Op die login-processor krijg je echter maar een half uur CPU tijd en dat vind Matlab niet genoeg (Matlab is echt traag). Bummer. Alles zelf geschreven dan maar. In de binnenste for loop wordt nu telkens een bestand geschreven met daarin alle opdrachten (plus resultaten wegschrijven) die moeten uitgevoerd worden en dat bestand wordt dan in een wachtrij gestoken die het dan uitvoert als er een processor vrij is (yeah, er zit veel volk op onze cluster). Enfin zo heb ik dus 11 CPU dagen (ja, u leest het goed) op 21 uur en een half tijd afgewerkt. Iets meer dan tien keer sneller, maar dat hangt af van hoeveel processors er vrij zijn natuurlijk. Voila, bij deze weet u wat ik in de dag zo allemaal uitspook

Veel te zeggen in weinig tijd

Bon, ik heb dus absoluut geen tijd, maar wel eigenlijk wel een paar dingen te vertellen. Ok here we go, hop hop!

• Zaterdag heb ik het langste concert ooit meegemaakt. Drie uur aan een stuk. The Smashing Pumpkins rockten gewoonweg. U wilt een verslag? Check Overexposured en Waldorf. Zij waren er ook.
• Nog cultureel nieuws: ik heb de BBC op mijn tv verhuisd. Helemaal naar voor op plaats zes en zeven. En dan de hollanders daarachter geplaveid. Gedaan met die lawaaierige muziekzenders, die staan nu mooi vanachter.
• Vandaag heel de dag op Gasthuisberg gezeten voor workshops en de derde spreker kreeg ineens een bericht van zijn BlogLines Notifier: You have 1699 unread items. Die heeft nog werk vanavond.
• Wat de rest van de week betreft zal er hier niet veel te beleven vallen. Vanaf morgenavond gaat er een klein congresje van start, dat door de onderzoeksgroep georganiseerd wordt. En dan tussendoor nog een doctoraatsverdediging bijwonen. Ja, zelfs sporten zal erover schieten. Maar ik mag vrijdagavond wel in de Faculty Club gaan eten. En zaterdag en zondag wordt het dan eindelijk tijd voor mezelf en de vriendin: shopdagen in Gent en Breda.
• Tot maandag dan maar zeker? Dadaaa!

Doctoraatsplan

Vandaag een verlossende brief in mijn postvakje gevonden met de mededeling dat mijn doctoraatsproject aanvaard is! Het heeft wat tijd gekost, maar de heren professoren hebben wat tijd gevonden om het dan toch te bekijken (wegens veel te laat ingediend ) en ineens goed te keuren! Driewerf merci! Een grote zorg minder en een stap vooruit, want nu kunnen eindelijk ongestoord onze plannen uitvoeren Jiehaa!

Titels

Ik krijg hier een stokje in de handen gestopt van Rik, die zich benieuwd afvraagt of er nog extraatjes bij mijn naam horen. “Wat is mijn werktitel, geheime titel en droomtitel?” Off we go!

Mijn werktitel
Ik ben doctoraatsstudent, wat betekent dat ik voor de belastingen, musea en de kapper nog student ben en door alle andere offici?le zaken als bediende wordt beschouwd. Handig zo’n dubbel statuut Mijn functie noemt BAP ofte Bijzonder Academisch Personeel en dat levert inderdaad een heuse titel op: doctorandus! Bijna doctor dus en dat wordt als drs. afgekort.

Mijn geheime titel
Levensgenieter, knuffelbeer, goede vriend, vrolijke jongen. En in werkkringen ben ik als enige Antwerpenaar ?n wiskundige tussen een bende Limburgse psychologen ook wel de gekke mathematicus vant stad.

Mijn droomtitel
Wel, als ik ooit aan het unief wil blijven zal ik dus vroeg of laat prof moeten worden. Anderzijds spreken de titels “podiumbeest” of “Chef” me ook wel aan. Het eerste zal er wel nooit van komen vrees ik, want mijn gitaar zit onder een dikke laag stof. Het tweede is echt een droom: een restaurantje beginnen, overdag op zoek gaan naar allerhande ingredi?nten en ’s avonds achter het fornuis alles tot een mooi gerecht omtoveren!

Clopin, Overexposured ,vangeuh!!
*stokje vertrekt met rotvaart uit Dikkie’s katapult*

Terug thuis

Voila! We zijn terug thuis van Sloveni?! Het was echt een superleuke week. Op het congres veel buitenlandse proffen en doctoraatsstudenten leren kennen en de presentatie was geweldig goed gegaan! Zelfs mijn promotor was supertevreden en dat gebeurt niet veel (gaf hij zelf toe) Ook bijgebabbeld met mijn Russische co-promotor en die was ook tevreden van wat we al gedaan hadden Ljubljana zelf is echt een supermooie stad, niet groot en heel gezellig. Het doet idyllisch en pittoresk aan en het is er zelfs ronduit romantisch: mooie gebouwen, rivier door de stad, een gezellig park en een kasteel bovenop een berg dat over de stad waakt. Binnenkort meer verhalen en foto’s! Dus voorlopig zul je het met de bussen anekdote moeten doen