Een tijd geleden crashte Top Gear presentator Richard Hammond tijdens het racen met een raket aangedreven wagen. Hieronder vind je beelden van de crash. Het stukje duurt twaalf minuten en beslaat het volledige item uit de Top Gear aflevering van zondagavond. Je krijgt ook beelden die reeds waren opgenomen voor de oorspronkelijke reportage wat voor hilariteit zorgt als Richard voor de grap vertelt dat de grootste crash aller tijden eraan komt. Op het moment van de crash wordt de zaal ijzig stil. En op het eind worden er nog ouderwets jongensgrappen tegenaan gesmeten - ze zijn het gelukkig nog niet verleerd bij Top Gear. Moedig gast, die Richard Hammond.
Oh ja, de Top Gear aflevering klopte de Big Brother Vips finale in kijkcijfers.
Tijdens mijn vakantie in Itali?, ben ik naar de match Lazio Roma - Anderlecht gaan zien. Onze camping lag niet ver van het stadion en ineens hing het straatbeeld vol met affiches voor de wedstrijd. Wij kaartjes gaan kopen natuurlijk en we hebben een leuke wedstrijd gezien. 3-2 is het uiteindelijk geworden, maar Anderlecht heeft wel twee keer voorgestaan 
Hier zijn drie van de vijf goals die ik met mijn fototoestel heb kunnen filmen. Ze staan ook op Google Video.
Dit is de 1-1, een mooie vrije trap.
[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-3970667542145294377]
Dit is de 1-2, een penalty. Niet al te duidelijk want het is aan de overkant van het veld :-s
[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-2579151381354156012]
En de 3-2. Rommelig en compleet onduidelijk, maar ja…
[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-8412444691834030966]
De eerste van Anderlecht was een mooie vrije trap van Legear (ongeveer zoals die van Lazio), maar die heb ik niet gefilmd, want hij kwam eerlijk gezegd uit de lucht vallen. De 2-2 van Lazio heb ik ook niet, wegens een bliksemsnel uitgevoerde actie. Voor de ge?nteresseerden heb ik evenwel juichende spelers 
Op YouTube heb ik ook televisiebeelden gevonden van de eerste, tweede en derde goal van Lazio. Twee knappe goals, maar de derde vind ik buitenspel…
Vandaag een verlossende brief in mijn postvakje gevonden met de mededeling dat mijn doctoraatsproject aanvaard is! Het heeft wat tijd gekost, maar de heren professoren hebben wat tijd gevonden om het dan toch te bekijken (wegens veel te laat ingediend ) en ineens goed te keuren! Driewerf merci! Een grote zorg minder en een stap vooruit, want nu kunnen eindelijk ongestoord onze plannen uitvoeren Jiehaa!
Ik krijg hier een stokje in de handen gestopt van Rik, die zich benieuwd afvraagt of er nog extraatjes bij mijn naam horen. “Wat is mijn werktitel, geheime titel en droomtitel?” Off we go!
Mijn werktitel
Ik ben doctoraatsstudent, wat betekent dat ik voor de belastingen, musea en de kapper nog student ben en door alle andere offici?le zaken als bediende wordt beschouwd. Handig zo’n dubbel statuut Mijn functie noemt BAP ofte Bijzonder Academisch Personeel en dat levert inderdaad een heuse titel op: doctorandus! Bijna doctor dus en dat wordt als drs. afgekort.
Mijn geheime titel
Levensgenieter, knuffelbeer, goede vriend, vrolijke jongen. En in werkkringen ben ik als enige Antwerpenaar ?n wiskundige tussen een bende Limburgse psychologen ook wel de gekke mathematicus vant stad.
Mijn droomtitel
Wel, als ik ooit aan het unief wil blijven zal ik dus vroeg of laat prof moeten worden. Anderzijds spreken de titels “podiumbeest” of “Chef” me ook wel aan. Het eerste zal er wel nooit van komen vrees ik, want mijn gitaar zit onder een dikke laag stof. Het tweede is echt een droom: een restaurantje beginnen, overdag op zoek gaan naar allerhande ingredi?nten en ’s avonds achter het fornuis alles tot een mooi gerecht omtoveren!
Clopin, Overexposured ,vangeuh!!
*stokje vertrekt met rotvaart uit Dikkie’s katapult*
Er was niet veel op tv te zien en dus was zappen troef vanavond. Zodoende botste ik daarstraks nog eens op Arte en daar gaven ze een schitterende film! Sweet and Lowdown (hier en hier te vinden) noemde het pareltje en was van de hand van Woody Allen. De hoofdrollen waren weggelegd voor Sean Penn en Uma Thurman en dat staat natuurlijk garant voor schitterende acteerprestaties. Het was dan Sean Penn die mij deed stoppen met zappen en het tweede geweldige aan de film was de muziek: jaren ‘3O jazz! Sean Penn speelde een jazzgitarist genaamd Emmet Ray uit die periode, was een verwaande zuiplap die zijn geld de ramen uitgooide, maar was wel de tweede beste gitarist van de wereld was. Inderdaad, Django Reinhardt was nog net ietsje beter en h?t idool van Emmet. De film was komisch bedoeld, maar schitterde vooral door Penn en de muziek. De film leek ook op een documentaire en werd af en toe onderbroken door getuigenissen van andere jazz legendes, zodat het bijna leek of Emmet Ray echt had bestaan. In feite was deze film een geniale hommage van Woody Allen aan de jaren ‘30 jazz in het algemeen en Django Reinhardt in het bijzonder. Schitterend! Jammer dat Telenet Arte achter de Digibox gestoken heeft.
Ladies and gentlemen, het is zover! De nieuwste telg in de MSN Messenger familie (versie 8.0) heeft deze week het licht gezien en gaat door het leven onder de naam Windows Live Messenger. Jawel, u leest het goed: "MSN" is niet meer in de naam terug te vinden. "Live" wordt nu hét woordje bij Microsoft, maar of de mensheid ooit de term "MSN" met een gerust hart achter zich zal kunnen laten, valt nog af te wachten. Na de langste publieke beta proefperiode ooit voor een MSN Messenger, kan je nu de officiële versie downloaden. Eleganter en stijlvoller als zijn voorganger en met een hoop nieuwe opties zoals: file sharing, chatten als je op "appear offline" staat,…
Een nieuwe Messenger betekent extra overuren voor de developpers van add-ons, zo ook voor het populaire Messenger Plus!. De nieuwe versie 4.0 van deze extensie wordt gereleased op Zondag 25 juni, 01u40 met als naam "Messenger Plus! Live", of wat had u gedacht? Persoonlijk gebruik ik Messenger Plus! al zeer lang en mijn favoriete opties zijn
- Log files in .txt formaat. (het loggen laat bij MSN te wensen over)
- Auto reply indien afwezig
- Window docking
- Alle chatvenstertjes in één venster
- Boss-protection mode: ctrl-spatie en alles is weg
Maandagavond een schitterende documentaire/interview gezien over en met Marco Van Basten. Het was blijkbaar het tweede deel en ging uitsluitend over zijn jaren bij AC Milan en het Nederlands elftal. De Ajax jaren zaten in deel 1, dat ik dus gemist had. Marco werd geinterviewd door het enfant terrible der voetbalcritici: Hugo Borst. Langharig tuig dat elke zondagavond in de Nederlandse versie van Studio 1 de gasten van dienst het vuur zwaar aan de schenen legt (zo heb ik hem ooit Van Bommel weten afkraken, toen die zijn laatste seizoen bij PSV speelde). Hugo was echter zeer rustig voor de gelegenheid, sprak zelf weinig en dat leverde schitterende televisie op. Aan de hand van beelden werd de carrière van Van Basten overlopen en naast de schitterende goals toonde de camera bijna uitsluitend close-ups van Van Basten, terwijl die de beelden bekeek en zelf becommentarieerde. O, wat was Marco bescheiden: als we hem moeten geloven, had hij heel de tijd geluk op het veld Ik heb ervan genoten: omhaals bij de vleet, magistrale aannames, dribbels en inschuivers. Hieronder vind je één van zijn mooiste doelpunten (bij Ajax). Sit back and enjoy!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=cC3zJ5kVqI4&search=marco%20van%20basten]
Reacties
RSSJennifer, Dikkie, Evelyne, Anja, Gevulde paprika’s at Dikkie
ingiltere vizesi, Dikkie, Clopin
David, Steffen, Dani, Alex, Stephen [...]
Luc Haelen
evy, Dikkie, Tim Freh
treiner, Frederik