Elke keer als ik een briefje krijg van de postbode met de mededeling dat er een pakje op mij ligt te wachten in het kantoor dan krijg ik huiveringen. Het postkantoor in Leuven in de Jan Stasstraat is nogal raar georganiseerd en ik denk dat ik hiermee geen nieuws vertel. Voor de niet-Leuvenaars licht ik even toe. Het postkantoor beschikt over een zogenaamd Express-loket, waar je pakjes en aangetekende zendingen kan ophalen en waar je postzegels en briefkaarten kan kopen. Dingen die snel zouden moeten gaan. Voor alle andere verrichtingen moet je een nummertje trekken om bediend te kunnen worden aan een gewoon loket. Dat Express-loket heeft echter een probleem: het gaat er niet altijd even vlot (om wat voor reden, dat weet ik niet, ik vermoed het zoeken naar de pakjes ofzo) én de helft van de mensen die in het kantoor moeten zijn, komen voor een pakje. Er hangt aan de ingang van het kantoor een groot rood bord, dat aanduid dat je voor zulke zaken aan het Express-loket moet zijn. Je staat daar dus met 100% zekerheid in de rij aan dat Express-loket.
Een paar dagen geleden was het weer zover. Ik stond ongeveer vierde in de rij, maar het heeft een kwartier geduurd vooraleer ik bediend werd. De nummertjes van de andere loketten gingen een stuk vlotter. De dame voor mij werd er serieus door geïrriteerd en sprak de man achter het loket erover aan. Die antwoordde doodleuk dat iedere medewerker in het gehele postkantoor pakjes en aangetekende brieven mag gaan halen! Dus ook de mensen achter de andere loketten, hoewel dat zo niet blijkt uit het grote rode bord aan de ingang. Bon, dat lost dus een stuk van het aanschuif-probleem op (hoewel dat het systeem nog absurder maakt, maar swat). Ik schuif dus volgende keer aan aan het Express-loket met een nummertje voor de gewone loketten. Wie eerst is, mag mijn pakje opgraven.