Voor Salim
Een zalig verlengd weekend iedereen!
Voor Salim
Een zalig verlengd weekend iedereen!
Geen. Blog-Inspiratie.
Werken + zon = Jammer.
En er zijn verse asperges aangekomen in het begin van de week, maar ik ben er een foto van vergeten te nemen
En ze zijn al lang op natuurlijk.
Wat de mensen zoal niet bij de vuilzakken zetten: een Lime-groene fiets.

Wij (ikke en mijn schatteke) gaan vanaf juli samenwonen! Joepie! Elke dag met de liefde van mijn leven doorbrengen. En eindelijk terug naar de roots, naar Antwerpen. Toch nog altijd de stad waar mijn beste vrienden wonen en waar zo veel te doen is.
Ik kijk ernaar uit!
Verstopt in een kleine zijstraat van de Grote Markt in Leuven ligt restaurant Ter Eyken. Ik ben er al meermaals gepasseerd en telkens bedacht ik me dat ik hier toch eens moest komen eten. Onlangs is het er dan eindelijk van gekomen. Met een Two 4 One bon dan nog wel. Met deze bon krijg je twee menu’s van €34 voor de prijs van slechts 1 menu. 50% gratis dus, dat is niet slecht. Tweede pluspunt: het menu bestond uit vier gangen.
Als voorgerecht kregen we een tartaar van zalm. Deze werd mooi in een rondje geserveerd en bevatte zeer verrassend kleine stukjes appel. Een frisse en aangename combinatie. De tartaar werd begeleid met een streepje creme op basis van balsamico, dat ook zeer fris smaakte, maar waar naar mijn gevoel iets teveel look was in verzeild geraakt.
En als je wilt weten hoe het tussen-, hoofd- en nagerecht smaakte, dan moet je verder lezen op Leuven Blogt. Zeker doen, want het dessert was verrukkelijk en ga ik zeker zelf ook eens uitproberen.
Kijkt, Clopin smijt een stokje in mijn richting en het gaat over boeken. Here we go.
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
Ik waarschuw jullie, want ik zit op mijn werk, dus het zal statistische kost worden in deze post. Het dichtsbijliggende boek ligt rechts van mij en is het doctoraat van mijn ex-bureaugenoot Jan die onlangs doctoreerde. Helaas, dat ding heeft geen ISBN nummer en is dus niet echt een boek te noemen, zeker omdat de verschillende hoofdstukken ook nog her en der in verschillende tijdschriften gepubliceerd staan.
We gaan verder op zoek en links van mij op mijn bureau ligt een stapeltje van drie boeken, waaronder dat boek met heerlijke seventies font. Voorwaar een zeer interessant leesstuk om zich in te verdiepen. Het betreft het boek Cluster Analysis van Robert C. Tryon & Daniel E. Bailey, uitgegeven in 1970 door McGraw-Hill, New York.
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
The problem is this: Do these two indexes tell the same story?
Spannend! We hebben een probleem. Twee statistische maatstaven die hetzelfde zouden moeten meten, maar dus misschien toch niet. Dat moet onderzocht worden. We lezen verder.
3. Post the next 3 sentences.
We find out simply enough by comparing them in each of the three illustrative studies, as follows. In the Holzinger study, for example, for each variable we list its P² values with all the other 23 variables of the study, an option in DVP41. This series represents the collinearity of a variable’s pattern of correlations with the 23 patterns of the correlations of the other variables.
Benieuwd hoe dat afloopt? Vanaf 22 mei is het boek terug beschikbaar in de bib! (want nu ligt het nog op mijn bureau).
Tot slot moeten we dat stokje nog doorsmijten, maar ik denk dat ongeveer iedereen dat stokje al gehad heeft, dus wie wil pikt het op.
update: Het stokje wordt gesmeten naar de acht-koppige redactie van Tenderfeelings! Acht boeken dus!
Ik ga regelmatig lopen en daar heb ik wel wat leuke parcours voor hier in Leuven. Met het goede weer van de laatste dagen ben je natuurlijk niet de enig loper op de Vlaamse paden.
Wat de laatste jaren echt een trend is geworden is het lopen met een iPod. Veel mensen lopen met oortjes in en een mp3-speler in hun broekzak of aan de arm gebonden. In de fitness-centra is het al langer schering en inslag en dit weekend zag ik zelfs een aantal marathonlopers ermee op hun hoofd.
Persoonlijk ben ik daar echter niet voor. En ik spreek uit ervaring. Het is ten eerste nogal een debiel zicht, zeker bij mij. Muziek luisteren is een plezierige bezigheid, dat is fun. Op zo’n iPod staat bij mij dus alleen maar steengoede muziek, allemaal meezingers. Ik ben nogal van het impulsieve type, dus ik wieg, neurie, zing en headbang mee met mijn muziek. Uit enthousiasme. Luchtgitaar en luchtdrummen zijn mij niet vreemd. En ik ben ook nog zeer expressief van gelaatsuitdrukkingen. je ziet aan mijn kop of er een romantische plaat of de vettige praat van pakweg CPeX opstaat. Zie je mij al joggen met al dat gedoe? Geen zicht. Ik zeg het u.
Maar goed, serieus nu, zelfs al bleef ik stoïcijns bij het beluisteren van muziek, dan nog zet geen iPod op mijn kop terwijl ik ga lopen. De belangrijkste reden is dat ik mijn lichaam dan minder goed aanvoel tijdens het lopen. De decibels belemmeren als het ware alle signalen die je lichaam je toestuurt. Je voelt minder goed aan of je in vorm bent, je kan je ademhaling moeilijker controleren, enz. Een iPod verlegt je concentratie van het sporten zelf naar de muziek. En dat is niet handig.
En met al dat gedreun op je kop, hoor je ook gewoon je omgeving niet. En dat is langs de ene kant problematisch, want je hoort geen fietsbellen. Auto’s hoor je nog wel, maar fietsers een stuk minder. En als je paden ipv wegen opzoekt om te gaan lopen, dan kom je gegarandeerd wielertoeristen tegen. Langs de andere kant is het ook doodgewoon jammer dat je je omgeving niet hoort. De natuur komt momenteel terug tot leven en dat is leuk. Zo heb ik maandag vanalles gespot, wat je normaal niet zou opvallen, als je naar je muziek aan het luisteren bent: een fuut, een vlaamse gaai, een hoop vinken en een reiger aan de kant van het kanaal. Allemaal zo schoon.
Kortom, haal dat ding van je kop en geniet van het lopen!
Het was een woensdagavond,
mooi weer.
Ik helemaal geschoren,
haren gewassen,
mooie kleren aan,
haar verjaardagskado ligt klaar.
Zij nerveus,
in de wagen,
mooi opgemaakt,
op weg naar Leuven,
naar mij,
met een fles vanillejenever als verrassing.
Een wandeling door Leuven,
genietend van het weer,
genietend van mekaar.
Mexicaans gaan eten,
Fajita’s en margarita,
Veel gesmikkel,
Veel babbelen,
Veel lachen,
Veel genieten.
Nog eentje om af te sluiten,
bij mij,
in een zetel die we lachend de hondenbak noemden,
Nog meer babbelen,
Nog meer plezier,
Nog veel meer genieten.
Van haar ogen,
Van haar lach,
Van haar woorden,
Van haar.
En we bleven babbelen,
Dichter en dichter bij elkaar,
Onze lippen babbelden verder,
bewogen eindeloos voort,
maar nu zonder stemgeluid,
we verstonden mekaar zo ook.
En het genieten, dat ging verder,
en het plezier, dat werd groter.
Nu al twee jaar lang,
geniet ik van haar.