Blauwe zak

Bon, eerst even zeggen dat deze post bedoeld is om eens ferm te klagen en te zagen in de hoop van het van mij af te zwieren. Een authentieke rant dus.

Het gaat over afval sorteren. Een meer bepaald de PMD. De blauwe zak dus. Dat een mens  zijn afval sorteert, dat is nodig, maar soms kan je er dus gewoon niet aan uit. Zo moeten plastic flessen en plastic flacons in de blauwe zak, maar – hou je vast – geen plastic potjes! En wat doe je met plastic stopjes? Zelfs God met zijn onmetelijke alwetendheid zou er een hele zondag over moeten nadenken.

Komt er nog eens bij dat de Leuvense milieudienst (lees: het personeel van de vuilkar) een klopjacht aan het organiseren is. Om de twee weken op woensdag gaan ze op zoek naar blauwe vuilzakken met foute inhoud. De moment van controle valt niet geheel toevallig samen met de ophaalronde. U leest het goed, de vuilkar doet aan multitasking. Wanneer een fout gevulde blauwe vuilzak gespot wordt, dan wordt die gemarkeerd met een grote rode stikker, met daarop de mededeling “Foute inhoud”. En dan nog met een stupied handje bij getekend enzo, als ware het een logo. Sticker 2.0.

Kijk, dat is nu al zeker meer dan tien jaar dat de mensen moeten sorteren en ondertussen weten we echt wel dat er in die blauwe zak alleen plastic en metaal mag. We weten echt wel dat daar geen sla, koffie of ik weet niet wat voor resten inmogen. Ja, we weten zelfs dat het metalen bakje waar onze lasagne heeft ingezeten niet in de PMD mag. Dus wat wij op de stoep aanbieden is niets anders dan proper plastic en proper metaal. Echt. Niets anders. Noppes. Dus als wij een rode sticker op onze blauwe zak krijgen, dan hebben wij er echt waar geen flauw benul van wat we verkeerd gedaan hebben. Is het het plastic vlootje? Dat plastic stopje? Die plastic bus? Geen idee. Echt.

Ik stel daarom voor dat de vuildienst in het vervolg met een extra wapen op jacht gaat naar foutief gevulde blauwe zakken: een rode stift! Nadat onze blauwe zak van boven tot onder bekeken is geweest en met een rode sticker gestigmatiseerd is, komt de rode stift ten tonele. De vuilman duidt met een grote duidelijk kring het verkeerd gesorteerde object aan en wij kunnen onze fout rechtzetten. Mooi toch?

Goed, tweede luik van het sorteerverhaal. De roodbestickerde blauwe vuilzak was niet van mij (maar van iemand anders in het gebouw) en ik heb hem dus ook niet binnengenomen. Gisteravond stond hij ineens in de gang met nog een extra attribuut opgeplakt: een voorgedrukte brief met de aanmaning de zak binnen te nemen of anders een minnelijke schikking wegens sluikstort aan uw broek. Voor de duidelijkheid: juist is juist. Daar ga ik niet op vloeken. Dat ding kan niet blijven staan buiten (hoewel, als je lang volhoudt, komen ze hem wel halen ;-) ). Maar als ik wat later naar de frituur fiets en ik kom langs een aantal sociale woningen waar roodbestickerde blauwe zakken tot aan de vensterbank liggen opgestapeld, dan heb ik daar geen enkel extra foldertje bij zien plakken hoor! Die zullen wel opgehaald worden vandaag of maandag. Maar de brave burger, laat die er maar mee zitten. Grrr.