De kleine snaak die al jaren op het pakje kinnekessuiker staat. Het is niet voor mij, het is niet voor de Tiense suikerfabriek, maar voor Jeroen Meus. Die zou dat graag willen weten, zo verklaarde hij gisteren in de Laatste Show.
Tegenwoordig staat het kind als een tekening op het pakje.
Het zou naar verluid een meisje zijn, als we een luisteraar van de ochtendshow van Peter VdV mogen geloven. Klopte dat eigenlijk? Iemand tot negen uur geluisterd deze morgen?
Sweet memories trouwens, die suiker. Die heeft veel op mijn bokes gelegen. Maar niet alvorens ik eerst een boterham met kaas of vlezeke had gegeten (dat moet hesp ofzo geweest zijn, of van die kinderworst met een gezichtje in). En op de pannenkoeken! Dat was ook lekker. Of op de rijstpap. Hmmmmmmm. Binnenkort nog eens een pak gaan halen.
*kwijl*
Daar zeg je iets!
Hmmmmmm. Van mijn 2 tot mijn 14 at ik elke dag 7 boterhammen met bruine suiker. Al dan niet op een laagje spekvet. Dat kind op die verpakking was mijn vriend(-in?)!
Doet me denken aan de make-over van de verpakking van kinderchocolade. Daar stond ook zo’n seventiesfoto op die ze omgevormd hebben naar een tekening.
Dat jongetje is geen vrouw, maar een stoere (eind) dertiger geworden. Een tijdje geleden is iemand van het Nieuwsblad die eens gaan opzoeken in Oostenrijk.. ben z’n naam wel kwijt.
Interesting!
Uit HLN van dit weekend:
Het mysterie van de lichtbruine suiker -’kindjessuiker’- is opgelost, dankzij een lezer. Jarenlang zocht Tiense Suiker vergeefs naar het ventje dat in 1979 voor hun lens poseerde.
Hij gaf de suiker niet enkel zijn bijnaam, zijn guitige kopje werd een nostalgisch icoon voor een hele generatie pannenkoekeneters. Christophe Castellano (33) is de naam, Schaarbekenaar, pas getrouwd en stomverbaasd om zoveel aandacht.