Soms

… vergeet ik los naar de bakker te gaan. En dan moet ik noodgedwongen naar de biowinkel naast mijn kot. En dan sta ik daar aan de toog. “Voor mij een bruin. Zo gewoon mogelijk.” En dan eigenlijk liefst nog wat donkerder dan gewoon bruin. En nu heb ik hier thuis dus een volkoren zonnebloempittenbrood liggen. Van twee euro zestig! Waarvan 5 cent voor het te snijden.